Sedih hati menanggung , tak pasti hati mampu ikhlaskan atau tidak :'|

Assalamualaikum .

Amaran : Cerita ini panjang , sekadar luahan rasa , jika tak berminat , anda yang disayangi saya galakkan ke entry saya yang lain. :)

Ingat tak bilik Mai yang nie . 

Sekarang Mai dah terpaksa pindah ke rumah yang baru . 

Nampak tak selesa kan :')

Nak tahu tak kenapa Mai kena pindah? Sebab actually bilik Mai tu ade 2 tempat kosong . Tapi tiba-tiba ade 3 orang Makhluk Allah datang nak menyewa . Diorang cakap ngan pakcik tuan rumah tu yang diorang taknak berpisah walaupun duduk serumah. Diorang tetap nak duduk satu bilik yang sama. 

So diorang nak duduk bilik Mai. Nak halau Mai pindah rumah lain . Mai cakap la dengan pakcik tuan rumah, ape salahnya bagi 2 antara diorang tu masuk bilik Mai, yang sorang lagi duduk bilik lain . Alaa kalau terpisah pun still tempat yang sama. Tak salah pun kan.

Diorang tetap nak suruh Mai pindah . Redho hati redho. Mai dah la dari Kedah . Jauh dari mak bapak . Duduk tempat orang , orang buat mcm nie kat Mai kan . Mai pun pack barang. Bukan sedikit. Periuk mangkuk pinggan + rak buku + buku + baju2 +kasut + fail-fail + barang dapur + barang masak dan pelbagai barangan mai lagi Mai nak kena alihkan.

Sampai hari yang ditetapkan , Mai pun nak pindahlah kan. Datanglah tiga budak bertuah nie dengan family masing-masing. Ayah bonda semua ada lah kan. Takpelah itu hal diorang . Tapi yang Mai terkilannya , sepanjang Mai mengalihkan barang-barang dari rumah Mai asal tu ke rumah yang baru, tak sape pun yang nak tolong Mai. Semua tengok je Mai tercungap-cungap angkat barang banyak-banyak + berat tu tengah2 panas angkut ke rumah baru, Memang la tak jauh, rumah sebelah je pun, tapi kudrat Mai takde la sekuat mana. 

Berapa ratus kali Mai ulang alik angkat barangan tu , Allah je tahu peritnya . Dengan Mai tak sarapan langsung dari pagi . Lupa lapar diperut , sibuk fikirkan betapa banyak barang nak dialihkan. Adalah dalam sejam setengah Mai ulang alik alihkan barang-barang seorang diri sedangkan 3 family tercacak berdiri bercekak pinggang tengok Mai bersusah-payah angkut.

Dah penat alihkan barang. Alhamdulillah . Kudrat yang masih ada Mai sambung kemaskan barang di rumah baru . Seriously penat rasa nak tercabut tulang-tulang tapi tak mengapalah. Nak minta tolong kawan-kawan sekelas Mai diorang balik rumah, maklumlah weekend kan. Siapa je nak stay di kolej kecuali orang jauh macam Mai .

Moto Akmal kalau tak duduk dalam bilik Mai kan. Tapi dirumah baru nie Mai ade roomate so Mai haruslah menghormati roomate Mai . Moto Akmal Mai terpaksa letak di luar . Sedih sungguh rasa , Mai takut apa-apa jadi , sebab Mai dah diamanahkan jaga . So Mai kunci tayar dan handle , seterusnya Mai serahkan segalanya pada Allah yang maha melihat .

Malamnye Akmal call. Mai cuma nak luahkan perasaan Mai dan kepenatan Mai tapi tak sengaja Mai tak dapat tahan air mata Mai . Mai sangat tak suka menangis depan orang apatah lagi depan orang yang Mai sangat sayang. Gelabah Akmal nak pujuk . Macam-macam lagu dodoi bayi versi ibu-ibu nyanyi waktu dodoikan anak dia nyanyikan untuk Mai semalam , tak cukup dengan tu dia gubah lagu OH BULAN (yuna) versi ape entah nak hiburkan Mai . 

Sangat terharu tapi Mai tak dapat sembunyikan rasa terkilan dengan manusia sekeliling Mai. Dah la nak bilik Mai , lepastu buat Mai macam tu . Kalaulah abah atau Akmal ada dengan mai, mesti Mai tak sakit-sakit badan sekarang angkat barang. Lutut ni sampai tak boleh nak lurus , tapi takpe lah sekejap je kan .

Takpelah Mai ingat nak redhokan je semua perkara nie. 

Tadi balik dari kuliah Mai rasa tak sedap hati. Mai jenguk moto Akmal . Tak dapat tahan air mata lagi sekali. Rasa berdosa dengan Akmal Mai tak mampu jaga amanah yang dia bagi . Tak tahu lah siapa yang tuang air bergula atas moto Akmal, penuh semut. Pastu dalam lubang tangki nak isi minyak ade orang sumbat kertas sampah pembalut chewing gum . 

Mai terus masuk rumah ambil kain buruk , basahkan dan lap moto Akmal . Hujan lebat tiba-tiba je , dengan kilat2 semua Mai tak hirau dah . Sedih hati . Sumpah sedih. Banyak sangat semut tu Mai lapkan dan buang .

Hanya Allah mampu bukakan hati nak belajar redho dengan perbuatan orang sekeliling. Kalau tak suka Mai jangan balas dekat barang Akmal, dia takde salah dengan sesiapa pun . 

Mai takut nak cakap dengan Akmal , memang dia tak marah Mai . Semalam Mai minta maaf dengan dia sebab Mai tak dapat bawak masuk motor dia dalam rumah dah , dia cakap 

"Takpe lah Mai. Janganlah menangis lagi.Biarlah motor tu kat luar. Motor boleh beli lagi, awak tu ...Awak saya tak dapat cari lain dah " - AKMAL

Tapi kalau dia tahu apa yang jadi harini mesti dia pun terkilan.

Entry ni ditulis dengan air mata sekali. Demmm~ Jatuh airmata jantan haku... Belum terfikir nak maafkan sesiapa yang pedajal moto tu :(